Pisownia wyrazów z „ó” i „u”

Pisownia wyrazów z „ó” i „u”

Kiedy piszemy „ó”?

- Gdy wymienia się na „o”, „e” lub „a” np.: wół - woły, niósł – niesie, powrót – powracać

- W wyrazach zakończonych na: „-ów”, „-ówka”, „-ówna” np.: młynarzówna, żarówka, Kraków, złotówka, Zającówna

Wyjątki to: wsuwka, skuwka, zasuwka

- W niektórych wyrazach, mimo, że nie wymienia się na „o”, „e”, „a” np.: mózg, góra, chór, ogórek, wiewiórka, córka

Kiedy piszemy „u”?

- w rzeczownikach zakończonych na: -unek, -us, - usz, - uch, - ura, -ulec np.: rebus, rysunek, kapelusz, natura, hamulec, racuch

- w czasownikach kończących się na: -uje, -uj np.: maluje, kopiuj

- na początku większości wyrazów i na ich końcu np.: ul, uśmiech, ubranie, teatru, słońcu

Wyjątki to: ósmy, ówczesny, ów, ówdzie

- w wyrazach, w których nie ma uzasadnienia pisownia „ó” np.: arbuz, cukier, kura, trudny, dziupla, wujek

- na końcu wyrazu np.: kotu, płotu, słońcu